In Triple Bound onderzoekt Wouter Davidts de samenhang tussen architectuur, het instituut museum, het museumprogramma en de kunst. Hoe uiteenlopend wordt museumarchitectuur ingezet: als autonoom ikoon, als flexibele 'schuur', als pr-instrument, als herinneringsmachine, als aanjager van stedelijke vernieuwing, als landschapsontwerp, als politieke troef, als opslagplaats voor artefacten, etc. Onderliggende vragen zijn: wat is de opdracht bij het bouwen van een museum, hoe verbind je architectuur en kunst die in principe beide autonoom zijn, welke historische kennis is daarbij van belang, welke dromen komen bij het ontwikkelen van een museum aan bod, welke processen doorlopen opdracht-gevers (veelal museumdirecties en overheden) en architecten om die dromen waar te maken.
Met veel casestudies, o.a. Stedelijk Museum Amsterdam, Museum Boijmans Van Beuningen, Centre Pompidou, Tate Modern, etc.
