Let op: om deze website goed te kunnen gebruiken is het noodzakelijk om Cookies aan te zetten. Meer informatie...

Verhaaltjes uit Oz[e-boek e-boek]

bevat: de laffe leeuw en de hongerige tijger

Lyman Frank Baum

Verhaaltjes uit Oz
Dit is een ePub3 ePub3 e-boek
Prijs: € 2,-
Voorraad#stock_type# onbekend
Let op: dit is een ePub3 ePub3 e-boek
Bestel je voor het eerst een digitaal product? Lees dan eerst de informatie over het bestellen, downloaden en gebruiken van digitale producten!
(Geen beoordelingen)
Delen:
Productspecificaties
EAN : 9789082178241
Auteur(s) : Lyman Frank Baum
Taal : Nederlands
Onderwerp : Fictie kinder- en jeugdboeken
Thema : Kinderen / tieners: fictie: fantasy
Reeks : De kronieken van Oz
Uitgever : Ahvô Braiths
Jaar van uitgave : 2016
Verschenen : Maart 2016
Uitvoering : E-boek
Conditie : Nieuw
Pagina's : 30
Beschrijving

In het prachtige paleis van de Smaragd Stad, dat in het hart van het magische Land van Oz ligt, is een grote troonzaal, met daarin een grote troon met glimmende smaragden, waarop Prinses Ozma , de regentes, elke dag wel een uur zat te luisteren naar de problemen van haar volk, die ze haar maar wat graag aan haar vertelden. Rondom de troon van Ozma verzamelden zich, bij zulke gelegenheden, alle belangrijke personen uit Oz, zoals de Vogelverschrikker, Sjaak Pompoenstaak, Tiktak de Uurwerk Man, de Blikken Houthakker, de Tovenaar van Oz, de Harige Man, en andere beroemde sprookjesfiguren. Doortje had meestal een plekje aan de voeten van Ozma, en aan weerszijden van de troon
lagen twee enorm grote beesten, beter bekend als de Hongerige Tijger en de Laffe Leeuw.
Deze twee beesten waren Ozma's trouwste beschermers, maar aangezien iedereen van deze mooie meisjes Prinses hield was er nog nooit een verstoring geweest in de
Troonzaal, dus zat er voor de bewakers niets anders op dan streng en plechtig te kijken tot de Koninklijke Audiëntie over was en de mensen weer terug naar hun huizen gingen.
Natuurlijk durfde niemand stout of ondeugend te zijn zolang de grote Leeuw en Tijger gehurkt naast de troon zaten;
maar het toeval wil dat de mensen in Oz maar zelden stout waren. De beschermers van Ozma waren dan ook eerder een
versiering dan dat ze nuttig waren, en niemand realiseerde zich dat beter dan de beesten zelf.

Velden met een * zijn verplicht