Nadia Fadils meest recente werk spitst zich toe op het begrip radicalisering. De term 'radicalisering' staat hoog op de lijst van ons politiek woordgebruik. Deze 19de-eeuwse term stamt uit een progressief en liberaal gedachtegoed. Nu duidt hij steevast op verontrustende ideologische tendensen en processen - vaak van moslimsignatuur - die zouden kunnen leiden tot geweld.In deze lezing staat Fadil stil bij de semantische verschuiving van de term radicalisering gedurende de laatste vijftien jaar. Ze toont aan hoe de term radicalisering als ideologisch denkkader ging fungeren om bepaalde vormen van activisme en politiek handelen te pathologiseren en te problematiseren. Ze argumenteert dat de term radicalisering tekenend is voor een onvermogen om niet-seculiere en niet-westerse taal en actievormen te integreren in een politieke woordenschat.Nadia Fadil is docent bij de vakgroep antropologie aan de KU Leuven waar ze verbonden is aan het Interculturalism, Migration and Minorities Research Center. Ze verricht onderzoek rond verschillende thema's met een specifieke focus op de islam in Europa.
