Titel: De eerste, middelste en laatste dingen
Ondertitel: Wedergeboorte - heiligmaking - ellende en verlossing
Auteur: Isaac Ambrosius
Hertaling: Ruth Pieterman
In het uit drie hoofddelen bestaande werk 'De eerste, middelste en laatste dingen' gaat de Engelse puritein Isaäc Ambrosius (1604-1663) in op de leer van de wedergeboorte, de praktijk van de heiligmaking en op het sterven van de mens. In de meditaties gaat het onder meer over de ellende van de mens in zijn leven en dood, in het oordeel en in de uitvoering daarvan, maar ook over de barmhartigheid van God in de verlossing en de zaligheid. Ambrosius is in zijn manier van schrijven sterk gericht op de praktijk van de godzaligheid. Wat dat in zijn eigen leven betekende, wordt onder meer duidelijk uit dagboekfragmenten die in dit boek zijn opgenomen.
Zo wordt verhandeld over het begin van het geestelijke leven zoals dat in de wedergeboorte geschonken wordt, de onderhouding van dat geestelijke leven door de middelen die de Heere geeft en ook het eeuwige einde van de mens: dat zijn de eerste, de middelste en de laatste dingen waarover Ambrosius in dit werk schrijft. Het boek wordt gekenmerkt door een rijke theologische inhoud en de kenmerken van een diepe bevindelijke praktijk. Op indringende wijze vermaant Ambrosius de onbekeerden te staan naar het ware geestelijke leven, maar vooral onderwijst hij de ware gelovigen in het beoefenen van geestelijke plichten. Een belangrijke plicht is het mediteren over eigen zonden aan de hand van Gods geboden, over Gods beloften en over het middelaarswerk van Jezus Christus.
Dit boek verscheen voor het eerst sinds 1660 in een Nederlandse vertaling.
Deze heruitgave van Ambrosius' werk in het Nederlands is tot stand gekomen in samenwerking met de Stichting Gereformeerd Erfgoed. De tekst is (opnieuw) vanuit het Engels vertaald door Ruth Pieterman.
